Waarom ik mijn paspoort graag doneer aan een willekeurige vluchteling.

/, University News, Werelds/Waarom ik mijn paspoort graag doneer aan een willekeurige vluchteling.
  • Vluchtelingen in Nederland

Waarom ik mijn paspoort graag doneer aan een willekeurige vluchteling.

Graag geef ik mijn paspoort aan een willekeurige vluchteling. En dit is waarom.

Op een zachte avond in mei werd het onschuldige zingen van de vogels abrupt onderbroken door een vierjarige die de longen uit zijn lijf schreeuwde. Een klein Frans jongetje bungelde van een balkon van vier verdiepingen hoog. Terwijl omstanders filmden, en de buren van de kleine jongen zich geen raad wisten, kwam dappere Mamoudou Gassama in actie. Gassama is een vluchteling uit Mali zonder verblijfsvergunning. Zijn moedige actie is inmiddels geen geheim meer: internet bukt van de video’s hoe hij als ‘spiderman’ op het gebouw vier hoog klom, en de kleine man terugtrekt op het balkon in veiligheid.
Gassama werd beloond met een verblijfsvergunning, een baan, een huisvesting, en werd uitgenodigd door Franse premier Macron.

Mamoudou is voor mij ook een held. Maar deze held een verblijfsvergunning en werkgelegenheid gunnen is niet het signaal wat we de wereld zouden moeten uitzenden als westerlingen. Want wat zegt dit over de maatstaaf die wij vereisen van migranten? Het westen is wordt louter een koude plaats voor helden die uitzonderlijke daden hebben verricht om te mogen binnenkomen. Ons paspoort is een showcase. De volgende migrant zal een bejaard koppel uit een brandend gebouw moeten redden om een verblijfsvergunning te krijgen.

21ste eeuwse apartheid heeft een meer diplomatieke en sluimerende vorm aangenomen. Een vorm waarvan we de subtiele symptomen vaak niet direct herkennen als ze zich voordoen. Maar als we objectief kijken op globale schaal liegen de cijfers er ook niet om. Want vandaag de dag leeft bijna de helft van de wereld op minder dan $2,50,- per dag.

Ik vraag u waar heb ik het aan verdiend, in de meest letterlijke vorm van het woord, om de genetische loterij te winnen? Waar heb ik al deze rijkdom aan verdiend? De zorg van deze fantastische zorgstaat? De technologie van dit innoverende eerst wereldland? De educatie van weerzinwekkend pientere naasten?

Ons paspoort is een showcase.

Het is ons gedachtengoed, het scheve gedachtengoed dat wij een deel van de wereld beheersen en beteugelen, dat het systeem doet wankelen. Ik wil me niet schamen voor geschiedenis die we nu aan het maken zijn. Ons verantwoordelijkheidsgevoel reikt tot het einde van de straat. Met moeite ontfermen we ons nog over de buren. En dat verantwoordelijkheidsgevoel zouden we voor elk mens moeten voelen. Economische motieven staan altijd op nummer twee. Menselijkheid en het voorzien van rudimentaire behoeften zou altijd prioriteit moeten zijn.

We willen de moderne tijd zien als een tijd waarin kolonialisme en feodalisme geen rol meer spelen. Maar het tegendeel is waar: we leven in een post-kolonialistische en post-feodalistische samenleving waarvan we nog steeds te maken hebben met een nasleep. De geschiedenis heeft invloed op de toekomst waarbij bepaalde groepen nog steeds bevoordeeld worden en bepaalde groepen reeds beperkt worden. De manier waarop mensen worden behandeld hangt sterk samen met hun positie in het sociale stelsel. En dat is een wereldomvattend verschijnsel. Als je dat niet wilt horen wil je blijkbaar niet zien wat jouw rol is in deze maatschappij.

Begrijp me niet verkeerd: dit is geen predikt voor grenzeloze landen (waar ik overigens wél een ondoordacht voorstander van ben). Ik predikeer voor activistische gelijkwaardigheid. Ons mooie Europa wordt te veel geleidt door een ‘computer says no’-mentaliteit, in plaats van dat we ons beroepen op onze verantwoordelijkheid en morele waarden. Want ook ik ben geen fan van opportunisten; maar stel jezelf een deze vraag af: wanneer is de laatste keer geweest dat jij zonder bagage, met gevaar voor eigen leven een voettocht van ruim drieduizend kilometer hebt afgelegd? Ik bedoel maar.

Ik voel me trots op mijn land en mijn paspoort. Maar mijn verantwoordelijkheidsgevoel om anderen te helpen is groter dan mijn trots. Naar mijner inziens zijn we namelijk hier met die reden: om deze wereld een stukje beter, leuker en mooier te maken. Daarom roep ik op tot een actie van vriendelijkheid en compassie. En als je je paspoort pér sé niet kwijt wilt raken – met wat vriendelijkheid tegen een naaste met een andere herkomst kom je al een heel eind.

Eva-Lisa Janssen
Eva-Lisa JanssenMede-oprichter & Directeur
Die ambitieuze twintiger, klaar om te werken aan een nieuwe wereld. Gedreven door de honger naar kennis en co-creatie. Ik heb de handen uit de mouwen gestoken om deze wereld een stukje beter, leuker en mooier proberen te maken.
Het is mijn doel om deze wereld door te geven aan de volgende generaties op een manier waar ik trots op ben.
By |2018-11-19T18:48:36+00:00oktober 4th, 2018|Oprichters, University News, Werelds|