Ontstaans geschiedenis

/Ontstaans geschiedenis
Ontstaans geschiedenis2019-09-17T15:03:30+01:00

Ontstaansgeschiedenis

Kinderen, scholieren en studenten volgen onderwijs omdat zij willen worden voorbereid op de samenleving. Een samenleving die zij straks moeten gaan leiden, vormen en hervormen. Wij, een soort moderne breakfastclub. vragen ons af: worden zij werkelijk voorbereid op het pro-actief, adequaat en empathisch leiden van een samenleving? Als we kritisch naar ons onderwijs kijken zien we dat studenten worden aangeleerd formules of trucjes uit hun hoofd te leren, stoffige theorieën en achterhaalde modellen moeten stampen en boeken drie keer door moeten lezen. Dat zijn geen vaardigheden die nodig zijn om een actief jezelf te vormen en een verantwoordelijkheid te nemen in deze steeds veranderende en dynamische samenleving. De 21ste eeuw vraagt om een nieuw soort skillset.

Ucademy, het bouwen van een nieuwe academie

Allereerst een drietal vragen. Om de toon te zetten.

  1. Wie is al eens vastgebonden in zijn les?
  2. Wie heeft er wel eens een sekte opgericht in zijn les?
  3. Wie heeft er wel eens een roze konijnpak aangetrokken in zijn les?

Wij zijn Ucademy, en wij denken dat het anders kan.

Als millenial ligt de wereld voor je open. En dat maakt dingen tijdens je studietijd niet altijd even gemakkelijk. Je kan gaan reizen, werken, doorstuderen, settelen. Je kan gaan mediteren, op yoga, spirituele bevrijding zoeken. Maar je kan ook zelf een onderneming beginnen, een roman schrijven, doorbreken met je bandje, een hip koffiezaakje starten…

Met de schokken van deze culturele aardbeving kwamen wij, zes studenten die elkaar nog niet kenden, de collegebanken binnen. Wij kwamen op school compleet gemotiveerd en we hadden er zin in. We zagen echter dat vele medestudenten deze houding niet deelden. Terwijl wij opzoek gingen naar alles wat er op school te doen was, binnen en buiten het curriculum, zagen we dat de andere studenten liever de clubs opzochten of de laatste series op netflix checkten. Maar ook tijdens de lessen zagen we dat de student niet gegrepen en geëngageerd werden. Terwijl een docent zich onwetend probeerde uit te sloven om ons iets aan te leren, merkten we dat de andere studenten het veel belangrijker vonden om de laatste collectie op H&Monline te veroveren, door facebook te scrollen of hun skills in “mindfulness” bij te schaven.

Er is dus een discrepantie tussen wat de student belangrijk en effectief vind om te leren (en HOE te leren), en wat er in de scholen daadwerkelijk gebeurd: de kansen die studenten krijgen, de vakken die aangeboden worden, en de methoden die gebruikt worden binnen de didactisch en pedagogische verantwoordelijkheid. Met aan de ene kant de ongemotiveerde student die leeft in een zesjescultuur, en aan de andere kant de onderwijsinstelling wiens principes afstammen van methodes die zijn ontwikkelt tientallen tot honderden jaren geleden. We hebben het hier over het traditioneel lesgeven waarbij powerpointslides de toon bepalen en op tentamens wordt gepraktiseerd hoe ontwikkeld het korte termijn geheugen is door de uit-het-hoofd-geleerde rijtjes op te sommen.

School moet een experimentruimte en een ontdekkingsruimte zijn. Met vallen en opstaan moeten studenten leren wat het werkelijk betekent om in de maatschappij te functioneren, en deze maatschappij samen te onderhouden. Dit vergt een nieuwe skillset. Deze skills haal je overigens niet uit een boek en leer je ook niet tijdens een lezing of voordracht. Deze skills moeten worden ontwikkeld door in een team of als individu nieuwe ervaringen op te doen en een bijzondere leerervaring te beleven. Alleen dan kun je een nieuwe houding daadwerkelijk internaliseren.

Dit is het ijkpunt vanuit waar deze club studenten, genaamd Ucademy, de “school” heruitvond. Ucademy is die experimentruimte waarin studenten, docenten en externen samenkomen om body te geven aan een nieuwe skillset. Daarbij geven we antwoord op de vraag: wat heeft de student van NU nodig? De student van de 21ste eeuw?

Het regulier onderwijssysteem is toe aan een revolutie, omdat er tot nu toe te weinig aandacht wordt besteed aan een steeds veranderende en dynamische wereld. Deze discrepantie tussen wat nodig is, en wat gefaciliteerd wordt, is een grote culturele kloof in onderwijsland geworden, waar de student in is gevallen. En uit het gapend gat komt een nieuw soort academie tevoorschijn: Ucademy.

De experimentruimte bouwen

Tijdens onze zoektocht door Avans Hogeschool – een zoektocht naar wie we waren en waar we heen moesten – liepen we elkaar tegen het lijf: zes studenten die het zelf óók niet wisten. Maar wél wisten dat ze iets wilde veranderen. Want als je iets belangrijks mist kun je drie dingen doen. 1) je kan je schouders ophalen. Simpelweg constateren: “het is nu eenmaal zo”. 2) je kan gaan rebelleren, zoals de maagdenhuisbezettingen op de Universiteit van Amsterdam in 2015. Maar zoals we nu allen weten: dat werkt ook niet. Of 3) je kan het gewoon gaan dóen. Zelf bouwen en iets nieuws creëren. Wij besloten te kiezen voor de laatste optie. We zouden een eigen academie beginnen. Compleet geleidt, gemaakt, georganiseerd en gedoceerd door studenten.

Door met elkaar iets nieuws te creëren ontdekten we wat studenten belangrijk vinden. Maar we ontdekten ook dat deze onderwerpen lastig tot niet didactisch toetsbaar zijn omdat deze gaan over het ontwikkelen als mens en zelfontplooiing. En hier kunnen simpelweg geen cijfers aan worden gekoppeld. Echter wij geloven dat school een experimentruimte moet zijn om met vallen en opstaan te leren om een samenleving te leiden, vormen en hervormen. Samen met zijn zessen besloten we zelf deze experimentruimte te bouwen. We kwamen uit alle windstreken: de academie megatronica, integrale veiligheid, communicatie, kunst, maintenance management, chemie. En om onze nieuwe soort ‘vakken’ vorm te geven spraken we af in de studenthuizen, antikraakpanden en koffiezaakjes om met elkaar te praten over vernieuwend onderwijs. Onderwijs dat zich richt op thema’s en onderwerpen die belangrijk zijn voor NU in de 21ste eeuw, maar waar we nu geen les over krijgen. Wereldse thema’s en inter- en intrapersoonlijke domeinen die belangrijk zijn in ons dagelijks leven. Dingen die ons leren omgaan met elkaar, onszelf en onze wereld.

We wilden vakken maken over onderwerpen die dagelijks terugkomen in het leven van de student, maar eigenlijk in het leven van ons allemaal. Onderwerpen zoals macht en invloed, het zelfvertrouwen, of het creatief vermogen.

We begonnen met bouwen, besloten zelf de klaslokalen open te trekken om deze onderwerpen aan onze medestudenten te trainen en te ontdekken. Dus we verdiepten onszelf in deze thema’s bouwden lessen met de meest absurde zelfverzonnen oefeningen, lijpe video’s, onorthodoxe literatuur en theorie, met als belangrijkste uitgangspunt dat het aansluit op de leefwereld van de student, en dat zij hun leerstof beleven. Dat zij uit hun stoelen getrokken worden om iets te gaan dóen.

Samen

Binnen de kortste keren zaten onze collegebanken vol. En wat we zagen was ongelooflijk. We zagen geen telefoons, geen facebook en ook geen netflix. Wij zagen studenten die daadwerkelijk geëngageerd waren met de lessen die zij van ons kregen. Door hen te laten meedoen en meedenken over hun eigen lesinhoud kregen alle studenten het gevoel dat zij onderdeel uitmaakten van onze community, en van onze ‘stam’.
We zagen studenten die vroegen om meer lessen, om meer huiswerk en we zagen groepen ontstaan die na elke les een paar uur uittrokken om hun lessen na te spreken.

Dit gebeurt door buiten de klaslokalen te treden en de omgeving deel van het leerproces te maken. Dit gebeurt door controversiële onderwerpen en leertechnieken te behandelen en kennis te ervaren. Bij Ucademy gaat het om de beleving van vraagstukken, kunde en competenties. We creëren een vertrouwde omgeving waarin ontroering mag ontstaan. Waar ruimte is voor reuring en waar studeren een pro-actieve beweging is. Wij zorgen voor kwetsbaarheid en zorgen dat het schuurt. We willen NIET didactisch verantwoordelijk zijn.

Dat doen we door met elkaar het avontuur aan te gaan, de klaslokalen open te trekken, en het gewoon te dóen.
Wij willen leren hoe we begrip ontwikkelen voor mensen die we niet begrijpen. Wij willen weten hoe we dromen omzetten tot daden. Wij willen weten hoe we trouw blijven aan onszelf in een gemeenschap die ons overvraagt. Wij willen weten hoe we een duurzame relatie met onszelf en anderen aangaan. Wij willen weten wat onze plek is in deze complexe maatschappij en waar we goed in zijn, om deze wereld een stukje beter, leuker en mooier te maken.